Allah insanın önce donanım programını (hardware) yarattı. (Şems, 91/7)
Sonra “fücur ve takva” programlarını yükleyerek yazılım programını (software) tamamladı. (Şems, 91/8)
Allah vahidiyet ilkesi ile yarattıklarındaki “ortak/standart” özellikleri gözetirken; ehadiyet ilkesi ile her bir yarattığında tam bir “özgünlük/özellik/üniklik” mührünü vurmayı arzu etti.
Bu sebeple her insan dolayısıyla; her çocuk özeldir.
Öğretmenin görevi “fıtrat eğitimi” ilkesi çerçevesinde özel olan çocuğun kendine özgü olan fıtratına derc edilmiş özel yazılım programını esas alarak bir taraftan; “takva” tarafını ön plana çıkarma, diğer taraftan “fücur” yanını nasıl yöneteceği konusunda onlara rehberlik yapmaktır.
Bu konuda öncelikle kendisi söylemleri ile eylemleri arasındaki uyuma dikkat ederek ilham verici tarafını ön plana çıkarmalıdır.
Bu konuda dersin bölünerek en az %40’ında çocuklara söz vererek onların yazılım programlarının dışa yansıması sağlanmalıdır.
İnteraktif dediğimiz karşılıklı, soru cevaplı, katkılı canlı bir ders işlenmeli ve sürece katkı veren her öğrenci her eyleminde ödüllendirilmelidir.
Beyin ve kalp ödül-ceza sistemi ile çalışır.
En iyi teşvik te ödülü bol tutup, cezayı ödülden mahrum kalmak şeklinde uygulanırsa daha etkili olur kanaatindeyim.
Öğretmenliğimde hep ödülü ve iltifatı ön planda tuttum.
İlham veren öğretmenlikte hayati ilke şudur:
İktidar/Yetki/Makam maddidir, Otorite/Saygınlık/Kabul manevidir.
Öğretmen/Yönetici konumunu kullanarak değil, kişiliği, birikimi, söylem/eylem birlikteliği gibi manevi dinamikleriyle kısaca saygınlığıyla ilham verebilir.
Üniversitede hocalık yaptım.
En düşük not alan görme engelli bir kızımızdı ve finalde “70” almıştı.
Öğretmen çocuğa değil kendine not verin.
Özel bir durumu, mental retardasyonu/zekâ geriliği olmayan her çocuk eğitim ve öğretime açıktır.
Ama her çocuğun kendine özel bir girişi ve şifresi vardır.
O çocuğa ulaşamayan öğretmenin “öğretme zorluğu” ndan bahsedebiliriz, çocuğun “öğrenme güçlüğü”nden değil.
Hatalar başa, başarılar ekibe verilir.
İlham veren öğretmen; Peygamberimiz (s.a.v.)’in sahabesine yaptığı gibi öğrencisine “bütün vücuduyla” yönelerek “sen benim hızırımsın/cennet ya da cehennem kapımsın/dünya-ahiret saadetimin anahtarısın” değeri yükleyerek yaklaşmalıdır.
Zira insan gönlünün açılış şifresi ancak; “sen Allah’ın esmayı öğreterek meleklerin üstünde yarattığı Allah’ın halifesi, en şerefli varlık, ahseni takvim insansın” duygusunu ilham verecek öğretmenin çocuğa geçirebilmesi ile açılır.
Siz gönlün bu şifresini öğrencinize girin, gerisi arkadan gelir.
(maarifinsesi.com da yayınlanan yazımdır.)
Inspiring Teachers…
God first created man’s hardware program (Shams, 91/7).
Then He completed the software program by installing the programs of “wickedness and piety” (Shams, 91/8).
While God, with the principle of oneness, observed the “common/standard” characteristics in His creations; He desired to imprint a complete “uniqueness/distinctiveness/uniqueness” seal on each of His creations with the principle of absolute uniqueness. For this reason, every human being, and therefore every child, is special.
The teacher’s task, within the framework of the principle of “innate nature education,” is to guide each child, whose unique nature is inherently embedded in their special software program, by highlighting their “piety” (taqwa) and guiding them on how to manage their “wickedness” (fujur).
In this regard, the teacher should first pay attention to the consistency between their words and actions, emphasizing their inspiring side.
To this end, at least 40% of the lesson should be dedicated to giving children the opportunity to speak, allowing them to express their inherent “software.”
An interactive, lively lesson with questions, answers, and contributions should be conducted, and every student who contributes to the process should be rewarded for their actions.
The brain and heart operate on a reward-punishment system.
I believe the most effective form of incentive is to generously reward students while punishing them by withholding rewards.
In my teaching career, I have always prioritized rewards and praise.
The vital principle in inspiring teaching is this:
Power/Authority/Position is material, Authority/Respect/Acceptance is spiritual.
A teacher/administrator can inspire not by using their position, but through their personality, experience, consistency of words and actions, and in short, their respectability.
I taught at a university.
The student who received the lowest grade was a visually impaired girl who scored “70” on the final exam.
The teacher should grade themselves, not the child.
Every child without a special condition, mental retardation, or intellectual disability is open to education and learning.
But every child has their own unique login and password.
We can talk about the teacher’s “teaching difficulty” if they can’t reach that child, not the child’s “learning difficulty.”
Mistakes are attributed to the individual, successes to the team.
An inspiring teacher should approach their student with their whole being, just as the Prophet Muhammad (peace be upon him) did with his companions, imbuing them with the value of “you are my savior/my gateway to paradise or hell/the key to my happiness in this world and the hereafter.”
For the key to unlocking the human heart can only be achieved by the teacher inspiring the child to convey the feeling that “you are the vicegerent of God, created by God above the angels, the most honorable being, the best of creations.”
Once you instill this key to your student’s heart, the rest will follow.
(This is my article published on maarifinsesi.com.)