Çocuk yetiştirmede hayati iki dönem vardır.

0-3 ve 4-7 yaşlar ki bu dönemler insanı bir binaya benzetirsek temeli ve su basmanı seviyesini anlatır.

Anne ve babalar özellikle 0-3 de ve 4-7 de çocukları varsa bütün plan ve programlarını bu merkezde yapmalıdırlar.

Çocuğun oral dönem dediğimiz bu erken dönemde anne babaya ihtiyacı oksijene ihtiyacından daha gerekli daha önemli,daha yaşamsaldır:http://www.medimagazin.com.tr/ana-sayfa/guncel/tr-oksijen-mi-anne-sevgisi-mi-1-11-52493.html

Oral dönemde anne babaya doymamış,anne baba sevgi ve ilgisini almamış çocuk hastalıklara karşı daha zayıftır: http://www.haber7.com/cocuk/haber/1049825-sevgisiz-buyuyen-cocuk-cabuk-hasta-oluyor

Oral dönemde anne babadan güven ve sahip olma ve sahiplenme duygusunu almamış çocuk madde bağımlılığı başta olmak üzere her tür kötü alışkanlığı ve sapkınlıklara daha yatkındır: http://www.haberturk.com/saglik/haber/873982-madde-bagimliligina-daha-yatkin-oluyorlar

0-7 de yani oral dönemde anne babaların çocuk yetiştirmede yaptıkları hatalar, çocuklarda ‘’oral fiksasyon’’ dediğimiz etkisi bir ömür boyu devam eden telafisi imkansız kalıcı hasarlara neden oluyor: http://www.cemilpasli.com/sosyal-hizmet/oral-fiksasyon-ve-anne-yoksunlugu

İnsanın anavatanı çocukluğudur. (Epistetus) İleride yeşerecek olumlu ya da olumsuz tüm davranış tohumları çocuklukta atılır: http://www.dogruses.com/yazarlar/cemil-pasli/1803-bir-insanin-anavatani-cocuklugudur-epictetus.html

Kısaca çocukluk dönemi insanda olumlu/olumsuz kalıcı etkilerin bırakıldığı bir dönem olarak karşımıza çıkıyor: http://www.gazetea24.com/yerel-basin-haber/cocukluk-derin-izler-birakiyor_11174556.html

Özellikle annenin çocuğunu en az 2 yıl emzirmesi, anne ve babanın uzun süre evladından ayrı kalmaması, ona sevgiyi, güveni, bağlanmayı, sahiplemeyi mutlaka 0-3 de vermesi gerekir.

Biliyorsunuz hayırlı evlat yetiştirmek sadaka-i cariyedir. Ve kıyamete kadar devam edecek hayırlı/hayırsız bir yol açarız evlat yetiştirirken.O yetiştirdiğimiz evlatlar bizim sevap/günah defterlerimizi sürekli aktif tutar.

O halde hayatımızın meyvesi ve temel gayesi olan çocuk yetiştirmede azami dikkat gösterelim.

Gösterilim ki baki kalan bu kubbede en kalıcı sadayı bırakabilelim.